Öne Çıkan Yayın

Biz hala buradayız etrafımızda kimse yokken bile.

Blog yazmaya başlayalı 8. yılım. Bugün blog yazmanın yıl dönümü. Bunun için öncelikle rahmetli Yurtsan Atakan'a teşekkür etmeli ve de Onpunto'yu anmadan etmemeli. Onpunto da birçok şey yaşadım. Hayatımın içine yeni insanlar koydu sonra O insanlar kayboldu, hatta bu yolu açan Yurtsan Atakan vefat etti.

8 yıl önce daha heyecanlı ve daha çok yazarken , şimdilerde çok daha az yazar oldum. Bunun sebebi hem birbirini tekrarlayan konular hem de belki de yeterince okunmamak ya da okunduğunu bilmemek var. Yazar deyimi değil yazan deyimi benim için daha uygun oluyor herhalde.

Ülke sık sık kendini tekrar ederken, sert tartışmalar sonucu blogu okumayı terk edenlerde oldu. Daha bir siyasi pozisyon alan yazılar yazılmaya başlandı, futbola olan ilgim azaldı. Daha az futbol yazısı var. Hele aşk yazıları şiirler daha da kaybolur hal aldı.

8 yıl oldu ama devam edeceğiz, fırsat buldukça yazmaya gayret göstereceğiz. Aklımıza ne gelirse ilham bizi nereye sürüklerse oralara kırıntılar bırakacağız. O kırıntılar kendi geçmişimizin izlerini takip edeceğiz. 8 Yıldır yazmak güzel.

Önce değişmiyor gibi olsamda değiştiriyor bu 8 yıl insanı 20li yaşları bitirip Dante gibi yolun ortasına doğru yürürken yolun başındakilerden birçoğunun olmadığını görüyorsun ama yine de devam ediyorsun kendi yoluna en iyi bildiğin yola yazmaya.

Yazarken tamamen özgür değilim ama oldukça özgür sayılabilirim. Yazabilmek güzel birşey insanın hayatta bırakabileceği güzel şeylerden biri, 7. Yıldan bu yıla geçerken yazmayı Patasana tabletine benzetebilirim Ahmet Ümit'ten öğrendiğim tabir ile bir kitaba atıfta bulunarak.

Google da bulunabiliyor artık, arkeolojik araştırmalara gerek yok, insanın en eski geleneklerinden biri olan yazmak hala devam ediyor, yazanlar, yazarlar, yazdıklarını kendi okuyanlar hala var. Bizde hala buradayız. 8 yıl önce koyduğumuz isimle Sivyus ile buradayız belki de etrafımızda kimse yokken.

Yorumlar