Öne Çıkan Yayın

Sokakta darbe umudu

Kendini sürekli tekrar eden bir ülkede yasıyoruz.  Yıllar geçtikçe tekrarları görüyoruz bu yüzden aslında yaşadıklarımız aynı ama şiir sever bir toplum olmadığımızdan yaşadıklarımızdan pek birşey öğrenmiyoruz.

Yıllar geçtikçe bu ülkede ölen genclerin isimleri değişiyor; ama ölüm sebepleri hep aynı bölünmüşlük. Kargaşa devirlerinde ölmeyenler yıllar geçtikçe daha görünür gale geliyor ve farklı konumlarda karşımıza çıkıyor ve birde bakıyoruz ki ölen öldüğü ile kalıyor yazık oluyor bu insanlara. 

Ülkede beğenilmeyen bir iktidar var ama neye göre birilerinin dogrularına göre, yine birilerinin dogrularına göre de beğenilen bir iktidar. İktidarin değişme yolu belli ama mızıkçılar maalesef artık sandığın gücüne inanmıyor. 

Sandık herşey mı değil ama sokakta olanlar şunu anlamıyor siz sandığın elinizden alınmasına sürekli bir görünmez elin idaresine bilerek ya da bilmeyerek yardım ediyorsunuz. Sandık elinizden alındığında o beğenmediğiniz sandık da elinizde olmayacak. 

Bügün bir iktidar partisini beğenmiyorsunuz ve elbette onlarında bunda katkısı var. Birçok kere kapatılmalarına rağmen kışkırtıcı olmak yerine sağduyulu davranmayı bilemiyorlar.  Halkın tamamını kucaklamayı başaramadılar. 

Dün Kürt açılımına karşı çıkanlar bugün bir bakıyorsun İstanbul kaybedilmesin diyerek Kurtlerle ortak olalım diyorlar. Dün Ahmet Kaya'nın şarkılarına karşı çıkanlar bugün meydanlarda onun türkülerini söyleyen gencleri özgürlükçü diye alkışlıyorlar. 

Ülkede daha birleştirici olanlar dün karşı çıkılalar sahip çıkanlar yok sayılır inanmadıklarını bir oyunun icinde olmamakla suçlanıyorlar. 

Mesele artık ağaç meselesinin çok ötesinde ve hergun sokaklarda kavga var. Bu korkutuyor beni ve birçok kişiyi ama birileri sürekli sokağa yatırım yapıyor. Sokaktakilet sokakta kalsın diye uğraşıyor. Polisi sokaklardan çekmeyi deneyecek cesaret de hükumet de yok. Bir sokak sivil toplum örgütü kuruluyor ama o daha tehlikeli değil mı?

Sokağın bir yasası yok, onlar beğenmedikleri herşeyi umarsizca değiştirmek ve halkı sandıktan koparmak istiyorlar. 

Sokak kimine Hidiv Kasri'nda içki içmeyi, kimine çok korkutuğu İmam Hatip liselerini kapatmayı vaat ediyor olabilir ama bunlar bana bir özgürlük vaat etmiyor. Elbette Taksim'de cami olması da bir özgürlük vaadi değil, daha hepimizi kapsayan özgürlüklerimiz yok mu, onların peşinde koşsak hep beraber. 


Başbakan dilini değiştirmeli, sokağı yumuşatmalı belki hepsini çektmez sokaktan ama en azından masumları geri çekebilmeli ve ne lobisi ise bu aydınlatmalı. Bir takım güçler ısrarla çalışıyor ve baktığımızda tıkanıyoruz sokaktan darbe çıkarma çabası tüm hızıyla devam ediyor ve yazık ki en azından secimlere kadar bir yatışda görünmüyor.  

Yorumlar